Ona hergün ratlardım kuyruğun bir ucunda 
Bir minibüs parası sımsıkı avucunda 
Uykusuna doymamış kırpışan gözleriyle 
Anlarsa baktığımı başı inerdi öne 
Bildiğim kadarıyla ölmüş anne-babası 
Okulundan koparıp işe koymuş ablası 
Ne rüyalar görürdü kim bilir yol boyunca 
Hep gülümserdi yüzü ansızın uyanınca 
Bir minik kız çocuğu saçları darmadağın 
Yollarda yalın ayak üşürüşür üşür elleri 
Meraklandım bir kaç gün durakta görmeyince 
Tanıyanlar söyledi inanmadım ilk önce 
Dalmış bir gün rüyaya mavi önlük içinde 
Fabrika değil sanki bir okul bahçesinde 
İşte o an dişliler kapmış iki elini 
Böyle ödemiş yavrum rüyanın bedelini 
Tebessüm donup kalmış ağzının kenarında 
Soluvermiş minik kız henüz ilk baharında 
Bir minik kız çocuğu bir minik kuş yüreği 
Ölümün kucağında üşür üşür üşür elleri